nn5n Foundation
Branch of SCP Foundation
nn5n: scp-2191 \"Fabryka Drakuli\"
KeterSCP-2191 \"Fabryka Drakuli\"Rate: 129
SCP-2191
Hafodunos%20Hall%20in%20Llangernyw%2C%20North%20Wales.jpg

Kaplica wejściowa SCP-2191.

Identyfikator podmiotu: SCP-2191

Klasa podmiotu: Keter (dawniej Euclid)

Specjalne Czynności Przechowawcze: Fundacja ma za zadanie monitorować, lecz w żaden inny sposób nie ingerować bezpośrednio w SCP-2191 czy praktyki rytualne stosowane przez społeczność żyjącą w Lesie Hoia. Eksploracja SCP-2191 jest dozwolona jedynie poprzez zdalnie sterowane drony. Funkcjonariusze Fundacji mają utrzymać fasadę strażników leśnych zatrudnionych przez Rumuński rząd. W przypadku przełamania zabezpieczeń przez cywilów lub istoty pochodzę z SCP-2191 śmiertelne środki są dozwolone.

Opis: SCP-2191 to kompleks świątynny znajdujący się głęboko w Lesie Hoia w Rumuni. Pierwsze dwa piętra struktury utrzymane są w stylu podobnym do prawosławnej monastyry, popularnej w tym regionie. Podejrzewa się to za celowy zabieg mający ukryć prawdziwą naturę SCP-2191. Oznaki architektury Trackiej i Daciańskiej były odnajdywane na niższych poziomach kompleksu, wraz z artefaktami należącymi do kultury Cucuteni-Trypillian w tunelach na najniższym znanym poziomie SCP-2191. Struktury skaliste pod SCP-2191 uważane są za stworzone celowo w okresie między 4800 to 3000 pne.

SCP-2191 jest zamieszkany przez populacje organizmów sklasyfikowanych jako SCP-2191-1. Instancje SCP-2191-1 są uważane za genetycznie ludzkie, jednak wyróżnia je seria wyraźnych, pozornie śmiertelnych mutacji. SCP-2191-1 nie posiadają żadnych głównych organów wewnętrznych poza płucami, sercem i pniem mózgowym. Zewnętrzny naskórek instancji nie posiada pigmentacji, a jego stan przypomina pękniętą porcelanę, co może mieć związek z Syndromem Harlequina. Instancje są androgyniczne, nie posiadają, lub zostały im w jakiś sposób usunięte wszelkie cechy pozwalające na identyfikację płciową. Oczy instancji zaniknęły i są pokryte warstwą skóry, co czyni je prawie ślepymi, lecz wciąż wrażliwymi na światło (zazwyczaj u instancji występuje awersja do długości fal powyżej 100 nm). Do dalszych różnic od homo sapiens zaliczają się wykrzywione do góry i spłaszczone nosy i uszy w kształcie lejków; prawdopodobnym powodem obu zmian jest wysoka zależność wszystkich instancji od zmysłów węchu i słuchu właśnie. SCP-2191-1 zdają się nie korzystać z żadnej formy języka, a jedyne dźwięki, jakie wydają to nieustanne klikanie językiem - uznawane za prawdopodobną formę echolokacji.

SCP-2191-1 zdają się nie podlegać żadnym procesom starzenia się i nie przeszły żadnych temu charakterystycznych zmian od zabezpieczenia. Dalsze analizy ujawniły abnormalnie spowolniony metabolizm. Instancje SCP-2191-1 zdają się nie być biologicznie nieśmiertelne, lecz posiadają znacznie spowolniony proces nekrozy.

SCP-2191-2 odnosi się do zgrupowania organizmów robakowatych; organizmy te posiadają różne rozmiary, formy i zadania, oraz są sklasyfikowane jako kolejno SCP-2191-2A, SCP-2191-2B i SCP-2191-2C. Genetyczna analiza SCP-2191-2 wykazała bliskie powiązanie z innymi podgrupami, z czego najwcześniejszym wspólnym przodkiem zdaje się być Homo sapiens. Spekuluje się, że SCP-2191-2 nie wyewoluowały naturalnie samodzielnie, lecz ich dalsze pochodzenie pozostaje nieznane.

SCP-2191-2A powierzchownie przypomina minogokształtne (minogi), lecz ze strukturą wewnętrzną bliższą pijawkom. Każdy SCP-2191-1 posiada instancje SCP-2191-2A w obrębie swojego brzucha, podstawowo tam, gdzie powinien być żołądek i jelito cienke/grube.

SCP-2191-2B jest zbiorowiskiem robakowatych organizmów żyjących w wydrążonych ścianach SCP-2191. W SCP-2191 zdaje się być skonstruowany system kanałów, którymi podróżują SCP-2191-2B. Te cienkie i długie organizmy będą wkraczać do SCP-2191-1 (zazwyczaj poprzez usta lub odbyt), lecz zdają się nie wyrządzać krzywdy czy przeszkadzać gospodarzom. Uważa się, że SCP-2191-2B redystryuubują składniki odżywcze po całej populacji SCP-2191, wydobywając je z dowolnego SCP-2191-1, który ostatnio się żywił.

800px-Nematodes_Morue_poissonerie_Codfish_fish_market.jpg

SCP-2191-2B.

SCP-2191-2C podobnie do SCP-2191-2B, zamieszkują wewnętrzne struktury SCP-2191. Te wyrostkowate byty podobne do wąsów rośliny składają się w pełni z neuronów i będą się przyłączać do podstawy kręgosłupa SCP-2191-1, kiedy te są nieaktywne. Tylko podczas połączenia z SCP-2191-2C SCP-2191-1 wykazują zachowanie odpowiadające organizmom rozumnym (łącznie z sugestywną modlitwą). SCP-2191-1 są uznawane za nieaktywne bez połączenia z SCP-2191-2C.

Po wejściu w stan aktywny SCP-2191-1 opuszczą SCP-2191 i zaczną agresywnie polować na żywych ludzi - ignorując tym samym zwierzęta i martwe osoby. Stany aktywne nie występują jednocześnie u wszystkich instancji SCP-2191-1 (jednakże zawsze występują między świtami) a same byty nie polują w grupach, rozdzielając się za to po całym lesie. Czynnik paraliżujący zostanie wprowadzony w celu unieszkodliwienia ofiary poprzez kolce jadowe w dolnych częściach obu dłoni.

Kiedy ofiara zostaje skutecznie obezwładniona SCP-2191-1 otworzy usta i rozszerzy swoje gardło, rozluźniając tym samym szczękę. SCP-2191-2A wynurzy się następnie z jamy ustnej SCP-2191-1 i rozpocznie proces żywienia, zaciskając uzębiony tunelowy otwór ssący na szyi ofiary. SCP-2191-2A początkowo wprowadzi do ciała enzymy trawienne, rozpuszczając organy, mięśnie i kości przed spożyciem płynów. Proces może potrwać od 20 do 50 minut w zależności od rozmiaru ofiary.

Mimo iż SCP-2191 był dobrze znany osobom w pobliżu Lasu Hoia, został rozpoznany jako anomalia dopiero w sierpniu 1916, po niewyjaśnionym zniknięciu 244 członków Pierwszej Armi wojska Austro-Węgierskiego podczas bitwy o Transylwanię. Ze względu na Pierwszą Wojnę Światową operację mające na celu zabezpieczenie nie zostały przeprowadzone aż do wczesnego 1919. Bez źródła pożywienia instancje SCP-2191-1 najprawdopodobniej weszły w stan hibernacji w grudniu 1924.

Seria incydentów między 1932 a 1977, skutkowała w rezultacie odkryciem SCP-2191-3.

Avezzano_Earthquake_Ruins.jpg

Zniszczenia spowodowane przez SCP-2191-3.

  • 26 września, 1932 - Grecja: Trzęsienie ziemi w Ierissos dewastuje półwysep Chalkidiki i skutkuje 491 zgłoszonymi zgonami. 126 osób zostaje uznane za zaginione, lecz wydarzenie zostało ostatecznie sklasyfikowane jako nieanomalne, a powiązanie z SCP-2191 pojawia się dopiero lata później.
  • Grudzień 26, 1939 - Turcja: Trzęsienie ziemi w Erzincan skutkuje śmiercią około 33,000 osób. Miejscowi zgłaszają obserwacje "wielkiego węża" wychodzącego z ziemi na początku katastrofy. Fundacja rozpoczyna śledztwo w regionie.
  • Listopad 10, 1940 - Rumunia: Trzęsienie ziemi dotyka Vrancea'i; niski czynnik zgonów. Cywile zgłaszają "ataki wampirów" w następstwie katastrofy, media uznają doniesienia za przesąd.
  • Marzec 18, 1953 - Turcja: Trzęsienie ziemi w Yenice-Gönen powoduje powrzechne szkody, zabijając ponad 1,000 ludzi. Kilku ocalałych donosi o zaobserwowaniu "kończyny ośmiornicy" wychodzącej z ziemi. Cywile donoszą o "bladych ludziach" atakujących ocalałych w nocy, zgłoszenia kończą się około miesiąc po katastrofie.
  • Lipiec 26, 1963 - Macedonia: Trzęsienie ziemi w Skopje zabija ponad 1,000 osób i pozbawia domu ponad 200,000. Około zostaje uznane za zaginione w efekcie katastrofy. Donosy o "bladych ludziach" w nocy są częste.
  • Marzec 4, 1977 - Romania: Trzęsienie ziemi następuje w Vrancea i zabija ponad 1,500 osób (jednakże zostaje odnalezione tylko 800 ciał). Zgłoszenia o "bladych ludziach" i wąsach czepnych wciągających ludzi pod ziemie. Panika w całym regionie. Władze Fundacji potwierdzają powiązanie z SCP-2191.
800px-Gruta_do_Natal%2C_ilha_Terceira%2C_A%C3%A7ores%2C_Portugal.JPG

Niższe tunele, SCP-2191.

SCP-2191-3 jest organizmem, którego rdzeń znajduje się głęboko pod SCP-2191. Jego całkowity rozmiar jest trudny, o ile nie niemożliwy do zmierzenia, lecz jego korzeniowate wyrostki rozciągają się na około 660,000 km kwadratowych. SCP-2191-3 wydziela silnie żrącą substancję, która jest wykorzystywana do tworzenia tunelów na całym Półwyspie Bałkańskim.

SCP-2191-3 jest rozumny i kontroluje instancje SCP-2191-1 i SCP-2191-2 poprzez fizyczne połączenie z SCP-2191-2C1 oraz poprzez uwalnianie złożonych feromonów. Instancje SCP-2191-1 (poprzez użycie SCP-2191-2A i SCP-2191-2B) działają jako transporty karmiące dla SCP-2191-3.

Od tego czasu odkryto, że cywile z pobliskich Lasowi Hoia wiosek aktywnie dostarczali do SCP-2191 ludzkie ofiary jako środek łagodzenia aktywności sejsmicznych.

zyQlwSb.jpg

Draga Negrescu, starsza wioskowa, położna i Solomonarystka z Lasu Hoia.

Przesłuchiwany: Draga Negrescu

Przesłuchujący: Dr. Judith Low

Przedsłowie: Draga Negrescu jest starszą wioskową, położną, 96-latką z ██████. Udowodniła ona posiadanie wiedzy o folklorze i tradycji związanymi z SCP-2191 i twierdzi, że jest potomkinią Solomonari2. Wywiad prowadzony jest w Daco-Romanian.

<Rozpoczęcie Logu>

Dr. Judith Low: Co możesz powiedzieć mi o świątyni?

Draga Negrescu: To miejsce, w którym znajduje się Matka. Niczym królowa wysyła swe wierne pszczoły, by zebrały nektar; jak dobrzy pszczelarze pomagamy się napoić rojowi. Jak wiesz najlepsze co możemy zrobić, to kontynuować nasz święty obowiązek.

Dr. Judith Low: Kim jest Matka?

Draga Negrescu: Matka była niegdyś królewną; najpiękniejszą z córek Krwawej Cesarzowej. Wielki Karcysta, Czarnoksiężnik-Król Adytum, zechciał ją zdobyć, gdy zdominował Krwawą Cesarzową. Zdobył ją, jak nakazywały jego prawa, by ta stała się jego uwielbioną konkubiną. W tym czasie przybyła ona, by służyć Wielkiemu Karcyście tak jak my, szanujący stare praktyki. Błagała, by spłodził jej dziecię, a Wielki Karcysta pobłogosławił ją swym świętym nasieniem.

Matka spuchła od radości i życia. Tu została zasadzona i tu rośnie. My, jak Bladzi musimy utrzymać ją pełną i zadowoloną. Bladzi wypluwają do jej ust nektar, a jej potomstwo karmi się sutkami i rośnie w siłę.

Matka i nasza kraina są teraz jednością. Jej ziemne łono spuchnie i rozerwie się już wkrótce. Wokół ciebie jest hubka dla Bogów.

<Koniec Logu>

Są tacy, którzy chcieliby, by Fundacja nigdy się nie posunęła do zaspokajania anomalnej istoty w celu utrzymania bezpieczeństwa. Uważa się, że wysiłki podjęte przez Fundacje w celu zabezpieczenia SCP-2191 doprowadziły do ponad 40,000 zgonów na przestrzeni 45 lat.

Oczywistym wyborem byłoby zneutralizowanie zagrożenia.

Tak też próbowaliśmy. Ilość cywilów i personelu, jaki stracono podczas takich operacji, wykracza poza akceptowalną skale.

W celu zabezpieczenia ogromnego zagrożenia musimy pozwolić temu się żywić. Jesteśmy świadomi, jak wielkim wykroczeniem jest ta procedura. Nie jest to pierwszy raz, kiedy Fundacja musi popełnić mniejsze zło, by ustrzec świat przed większym. Wierzymy, że ostatecznie aktualna metoda jest najskuteczniejsza - zarówno pod względem skuteczności, jak i etyki.

Jesteśmy świadomi, że każda ofiara karmi SCP-2191-3, pozwalając mu i jemu potomstwu wzrastać.

Ale nie mamy zamiaru poświęcić całego Półwyspu Bałkańskiego, by zneutralizować zagrożenie.

Jeszcze nie.

wersja strony: 3, ostatnia edycja: 17 Jul 2018 16:41
Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License

Privacy Policy of website