nn5n Foundation
Branch of SCP Foundation
nn5n: scp-3000 Anantashesha
UnknownSCP-3000 AnantasheshaRate: 118
SCP-3000
o53000.png
tag300.png

gaslight.png

SCP-3000 i nurek fundacji podczas wykonywania protokołu Atzak.

Specjalne czynności przechowawcze: Obszar przechowawczy SCP-3000, obecnie region Zatoki Bengalskiej o średnicy około 300 km, ma być rutynowo patrolowany przez okręty marynarki wojennej Fundacji. W żadnym wypadku cywile nie mogą podejmować prób nurkowania w obszarze kwarantanny. Osoby podejrzewane o kontakt z SCP-3000, mają być przechowywane, poddawane kwarantannie i procesowi w Ośrodku-151. Osoby dotknięte anomalnymi właściwościami SCP-3000 mają być przetrzymywane na czas nieokreślony.

Fundacyjny okręt podwodny SCPF Eremita ma monitorować lokalizację głównej części SCP-3000, obecnie znajdującej się w pobliżu delty Gangesu, około 0,7 km pod powierzchnią. Eremita ma za zadanie wykonanie protokołu Atzak, a personel stacjonujący na łodzi podwodnej podlegają wytycznym tego ów protokołu. Pełny opis protokołu Atzak znajduje się w dodatku 3000.2.

Obecnie nie jest znane żadne lekarstwo na ekspozycję na SCP-3000; Jednostki które weszły z SCP-3000 w kontakt fizyczny powinny zostać poddane kwarantannie. Personel stacjonujący na pokładzie SCPF Eremita nie może opuścić łodzi podwodnej, w celu innym niż przeprowadzenie protokołu Atzak. Osoby, które opuszczą statek bez odpowiedniego upoważnienia, uznaje się za utracone. Pod żadnym pozorem nikt nie może wchodzić w bezpośrednią interakcje z SCP-3000 bez autoryzacji.

Opis: SCP-3000 jest ogromną, wodną, ​​wężowatą istotą przypominającą gigantycznego osobnika mureny olbrzymiej (Gymnothorax javanicus). Długość SCP-3000 jest niemożliwa do ustalenia, ale szacuje się, że wynosi od 600 do 900 kilometrów. Głowa SCP-3000 mierzy około 2,5 m średnicy, a najgrubszy segment 10 m.

SCP-3000 jest stworzeniem typowo osiadłym, poruszającym tylko głową w odpowiedzi na pewne bodźce lub podczas pobierania pokarmu. Większość jego ciała znajduje się w obrębie delty Gangesu.
Obiekt rzadko się przemieszcza.

SCP-3000 jest mięsożerny i pomimo swojej flegmatycznej natury jest zdolny do szybkiego ruchu w celu złapania ofiary. Pomimo swojej wielkości przypuszcza się, że SCP-3000 nie wymaga przyjmowania pokarmu, aby utrzymać swoje funkcje witalne. Podczas gdy SCP-3000 wydala cienką warstwę lepkiej, ciemnoszarej substancji, sklasyfikowanej jako Y-909 (patrz dodatek 3000.2) przez skórę, gdy konsumuje zdobycz, rezultat jego procesów trawiennych jest obecnie nieznany.

SCP-3000 jest zagrożeniem poznawczym klasy VIII; bezpośrednia obserwacja SCP-3000 może spowodować poważne zmiany w obserwatorach. Osoby, które bezpośrednio obserwują SCP-3000, jak również osoby w niewielkiej odległości od obiektu, doświadczają niewytłumaczalnego bólu głowy, paranoi, ogólnego strachu i paniki oraz amnezji lub zmiany pamięci. Poniżej znajduje się dziennik z zapisów historycznych Ośrodka-151, napisany przez dr Eugene Getts, o wstępnym pozyskaniu SCP-3000 i jego skutkach:

….cała załoga odczuwała niepokój, gdy zanurzaliśmy się w tę pierwszą noc. Nie spekulowałem, czy to z powodu naszej niepewności do tego, co odkryjemy, czy czegoś bardziej strasznego. W dalszym ciągu zanurzaliśmy się, Williams zaczął obficie się pocić. Zapytany o to, nie mógł odpowiedzieć, twierdząc, że uważa, że ​​brakuje mu czegoś, czego nie mógł opisać. Kiedy nasze zanurzenie postępowało, zaczął działać coraz bardziej chaotycznie, w pewnym momencie zwracał się do siebie jako „Darlene” i wyrażał niechęć co do zadań, które miał wykonać.

Podobne symptomy przejawiali inni członkowie załogi, ale Williams przeżywał to najbardziej. Jego odporność psychiczna była zdecydowanie najsłabsza z nas wszystkich, ale co mu się dziwić, był biologiem, a nie memetykiem. Kiedy w końcu zetknęliśmy się z istotą, zaczął skomleć i musiał być uspokajany. Pamiętam, jak mruczał w kółko słowo „nie”, jakby z niedowierzaniem. Po chwili zamilkł, gdy zbliżyliśmy się do głowy tej istoty, a kiedy spojrzałem na niego, coś zniknęło z jego oczu. Kiedy zanurzaliśmy się po raz ostatni, prawie nie mrugał.

Około godziny 0940 po raz pierwszy zaobserwowaliśmy głowę podmiotu. Niepokój był teraz namacalny; kilku innych członków załogi skarżyło się na uczucie „zamglenia” i niepewności co do tego, co powinni robić. Kapitan Ritter, zawsze człowiek odważny, wyjaśnił to wszystko jako zatrucie azotem i zmusił ich do dalszego zbliżania się do istoty.

Kiedy znaleźliśmy się w odległości pięćdziesięciu metrów, istota odwróciła się powoli, by na nas spojrzeć. Nawet teraz, jak o tym myślę, widzę, jak ta rzecz zwija i rozwija się w ciemności, wciąż słyszę Williamsa, ujadającego jak wściekły pies z tyłu statku. Krzycząc i wymachując, krzycząc o tym, jak to widział w swojej głowie. Perkins i Harrison próbowali go przytrzymać, ale uwolnił się i uderzył głową w jeden z iluminatorów. Uderzył go tak mocno, że stłukł wewnętrzną warstwę szkła. Szkody były na tyle duże, że musieliśmy wynurzyć się na powierzchnię.

Próbowaliśmy zapewnić Williamsowi pomoc medyczną, ale w tym momencie byliśmy za głęboko. Miał spotkanie ze szkłem i pomimo wstrząsu wciąż mówił, gdy leżał umierając. Nikt tego nie nagrał, nie myśleliśmy o tym wtedy. Ale dobrze to pamiętam. Mówił: „nic, nic, nic”. Zanim dotarliśmy na powierzchnię kilka godzin później, Williams nie żył. Wtedy niewiele rozmyślałem o tym, co on powiedział. Doszedłem do wniosku, że to szaleństwo człowieka który oszalał po powrocie z głębi. Nie wymyśliłem nic lepszego.

Nawet teraz wciąż widzę oczy tego stworzenia. Widzę je wiszące tam w ciemności, oświetlone światłem, którego źródła nie mogłem zlokalizować. Teraz ciągle myślę, co Williams musiał czuć tamtej nocy, co musiał zobaczyć w tej spienionej wodzie.

submarine.jpg

SCPF Eremita zanurzająca się w strefie przechowawczej.

Odkrycie: SCP-3000 został odkryty w 1971 roku, wkrótce po tym, jak zgłoszono zaginięcie dwóch łodzi rybackich z Bangladeszu i piętnastu rybaków podczas połowów w pobliżu indyjskiego wybrzeża. Ponieważ kraj Bangladeszu niedawno powstał i podlegał znacznym prześladowaniom na tle politycznym ze strony Pakistanu, incydent ten spotkał się z dużym zainteresowaniem medialnym ze względu na obawy, że był to wynik zagranicznej agresji. Lokalne jednostki straży przybrzeżnej nie mogły zlokalizować zaginionych łodzi, napędzając dalszą histerię medialną.

Naukowcy z Fundacji stacjonujący w Kalkucie zwrócili uwagę na podobieństwa między tym incydentem a innym zniknięciem dwa lata wcześniej. Dokładne przeszukanie obszaru przy pomocy Mariotte-Pashler Counter ujawniło położenie dwóch łodzi, a także nieznaną, wcześniej nieodkrytą masę głęboko pod powierzchnią Zatoki Bengalskiej. Dalsze dochodzenie przeprowadzone przez nurków Fundacji potwierdziło istnienie SCP-3000.

Obszar został szybko zamknięty, a obecne czynności przechowawcze zostały wprowadzone w kwietniu 1972 r.; Protokół Atzak został zaaprobowany w październiku 1998 r.

Dodatek 3000.1: Log pierwszego kontaktu

Notatka: Poniżej znajduje się transkrypt dzienników audio nagranych podczas pierwszego kontaktu nurka głębinowego z SCP-3000. Do tego momentu żaden z nurków Fundacji nie znajdował się w promieniu 300 m od SCP-3000. Nurkowie mieli za zadanie opisać stworzenie i określić źródło gęstego, szarego płynu, który zaobserwowano unoszący się wokół głowy podmiotu.

Zespół nurków składał się z trzech operatorów MFO Orion-9 „Kingfishers”, dowodzonych przez MFO O-9 Alpha. Punktem początkowym była śluza podwodna Fundacji SCPF Stravinsky. Wszyscy nurkowie byli wyposażeni w kombinezony wysokociśnieniowe, a także w źródło oświetlenia zamontowane na hełmie. Dodatkowo do operatorów podpięto line w kształcie „T” która łączyła "Alphe" z "Bravo" i "Foxtrotem".

[POCZĄTEK LOGU]

Alpha: Okej Dowództwo. Jesteśmy ubrani w śluzie, i gotowi do wyjścia.

Dowództwo: Przyjąłem. Do przodu i bez narzekania.

Alpha: Orion-9 Alpha, lina sprawdzona.

Brawo: Orion-9 Brawo, lina sprawdzona.

Dowództwo: Dobra, panowie - jesteście na pozycji około 500 metrów od głowy tego stworzenia. upewnijcie się, że wasze uwięzi są dobre i ciasne, nie chcemy, żeby ktokolwiek z was się tam zagubił.

Brawo: Jaka dzisiaj widoczność, dowództwo?

Dowództwo: Gotowość.

Dowództwo: Około trzech metrów.

Foxtrot: Więc jest ciemno jak w dupie u murzyna .

Brawo: Dlaczego zaczynamy tak daleko?

Dowództwo: Rozmiar tej rzeczy jest trudny do wyjaśnienia, a samo stworzenie jest zgięte w kilku miejscach. Nie możemy podpłynąć zbyt blisko, ponieważ jest tam za dużo ciała. Obiekt nie ruszyła się w przeciągu około trzech tygodni.

Foxtrot: W ogóle?

Dowództwo: Dokładnie. Porusza się lekko z prądami, ale nic więcej. Gdyby nie ruch głowy, który zaobserwował pierwszy zespół podwodny, prawdopodobnie nie wiedzielibyśmy, czy byt jest żywy, czy nie.

Foxtrot: To uspokaja.

Alpha: Okej, uwięzi ciasne. Zalać komorę.

Dowództwo: Rozpoczynam zalewanie.

Słychać gwałtownie spływającą wodę, gdy komora śluzy napełnia się. Przez kilka minut nie słychać żadnego innego dźwięku.

Alpha: Radzicie sobie z tym?

Brawo: Tak.

Foxtrot: Ale piździ.

Alpha: Mam nadzieję, że nie wychodzimy na długo. Włączcie światła chłopcy, idziemy.

Wszyscy członkowie zespołu MFO opuszczają śluzę. Dźwięk mechanizmów jest niski, gdy drzwi śluzy zamykają się za nimi. Słychać stłumiony dźwięk kliknięcia, a Stravinsky aktywuje tylne reflektory.

Foxtrot: : Hej, Alpha, może … może to zły moment, by zapytać, ale nie pamiętam, jak włączyć lampę i-
Alpha: Twoja lampa jest wlączona, Foxtrot.

Foxtrot: To co? (pauzy)Jak mnie nazwałeś?

Alpha: Twoja oznaczenie, Mulhaney. Foxtrot.

Brawo: Ja jestem Foxtrod dowództwo.

Alpha: Czekaj, o czym mówisz?

Foxtrot: Co rozumiesz przez “oznaczenie”?

Alpha: To twój pieprzony kod wywoławczy, Bravo, co masz na myśli?—

Brawo: Kto to Brawo?

Alpha: Ja— kurwa, trzymaj się. Ja chciałem coś powiedzieć Barry1, jesteś tam wciąż ?

Dowództwo: Potwierdzam. (pauzy) gotowy do wydawania rozkaz.

Alpha: : Hej, mamy tu trochę kłopotów, nie jestem pewien, kto… wydaje nam się, że mamy jakieś wątpliwości co do oznaczenia i nie jestem pewien, dokąd zmierzamy.

Foxtrot: Gdzie dokładnie jesteśmy?

Bravo: Boże, czy wy— czujecie to? Doznałem okropnej migreny, to jak igła w moim mózgu, coś…

Dowództwo: Zespół MFO, należy pamiętać, że uważamy, że mogą wystąpić pewne szkodliwe efekty poznawcze. Idźcie naprzód, a my przekażemy wam więcej informacji, w razie ich potwierdzenia.

Alpha: Ok. Informuje, że Foxtrot ma… straszny ból głowy. Myślę … czy idziemy w dobrym kierunku? Nie widzimy tutaj nic.

Dowództwo: Jesteście 150 m od głowy podmiotu. Alpha, zaraz powinniscie

Brawo: Dowództwo, nic nie widzę, gdzie jesteśmy?

Alpha: Gdzie jesteśmy?

Dowództwo: Jesteście prawie na miejscu, MFO, zachowajcie ostrożność, odbieramy ruch od istoty na radarze.

Alpha: Ja … Barry, nic tu nie widzę, czego powinniśmy szukać -

Foxtrot: Wszystkiego … Widzę tylko ciemność. Wieje chłodny podmuch wiatru, popychając mnie w stronę krawędzi, której nie widzę-

Alpha: : Zamknij się, zamknij, zamknij się - Dowództwo, Brawo nie odpowiada, prosząc o natychmiastowe zaprzestanie misji

Brawo: Czekaj chwile-

Foxtrot: — na skraju nicości, cale od zapomnienia. Jest … w mojej głowie jest choroba, o której wiem, że nie da się wyleczyć. Poza mną jest tylko czerń i pojedyncza para ciemnych oczu-

Alpha: Czekaj? Co powiedziałeś?

Dowództwo: MFO, natychmiast was wciągamy, mamy powód, by wierzyć, że …

Alpha: Barry? Czy to ty? Jak to możliwe? Odgarniałem ziemię gdy …

Brawo: Coś słyszę Alpha, światło, włącz swoje pierdolone światło-

Foxtrot: cisza, tylko cisza, moja świadomość się rozpada i tylko i wyłącznie i tylko-

Dowództwo: MFO, coś się do was zbliża, powtarzam, coś się do was zbliża, przygotujcie się na powrót do-

Alpha: Ach, to gówno. Nie widzę. Jak daleko jesteśmy od-

Brawo: Właśnie tam! To jest tutaj! Kurwa! Co oboje robicie? Kurwa!

Foxtrot: —i pozostaje tylko węgorz.

Cisza radiowa przez 21 sekund.

Dowództwo: Alpha?

Cisza radiowa przez 30 sekund.

Dowództwo: Alpha? Brawo? Foxtrot? Słyszycie nas?

Brawo: (Niezrozumiałe)

Dowództwo: Oh, dzięki Bogu - Brawo, musisz mówić, nie możemy -

Brawo: Ciiiiii.

Cisza radiowa przez 10 sekund.

Dowództwo: Coś zaplątało line pomiędzy nami a wami, nie możemy-

Alpha: Otwiera swoją paszcze!

Brawo: Jest tak ciemno-

Foxtrot: Gdzie jestem?! Gdzie-

Alpha: Barry? Jak tu możesz być, odgarniałem ziemie

Brawo: Mulhaney… pływaj, jest tylko ciemność, uciekaj-

Foxtrot: Tylko-

Całkowita cisza radiowa przez trzydzieści sekund. Lina związana ze Stravinskym zostaje urwania z cumowania i znika w ciemności.

Dowództwo: Foxtrot? Foxtrot? Alpha? Brawo? Mówcie do mnie, uspokójcie się!

Brawo: To go zjadło, to do niego mówiło, to — kurwa, alpha co ty robisz?!

Alpha: Alpha?

Brawo: Odetnij ten pierdolony sznur! To nas wciąga!

Alpha: Kto?

Brawo: Kurwa!

Alpha: (Cisza) Ah—

Całkowita cisza radiowa przez trzydzieści sekund. Lina związana ze Stravinskym zostaje urwania z cumowania i znika w ciemności.

Dowództwo: Alpha, Brawo, słyszycie mnie?

Cisza radiowa przez 5 sekund.

Dowództwo: Alpha, Brawo, słyszycie mnie?

Brawo: : Tu Bravo, ja … Pływam w ciemności. Widzę kształty poruszające się we tle, ale trudno je dostrzec. Obcinam linę, Alpha nie … Myślę, że odpłyną. Nie widzę już jego światła.

Dowództwo: Przyjęliśmy. Wchodzimy do-

Brawo: Poczekaj, pozwól mi pomyśleć o kolejnym … poznaniu, tej rzeczy, to nie działa. Twój mózg nie może formować myśli, (przerwy) to boli, to jak umieranie i—

Dowództwo: Bravo, czy masz kontakt wzrokowy z obiektem?

Brawo: To jest w mojej głowie, chłopaki. Zwinięte tam jak wąż i coś w tym jest… żrącego. (Pauza) Widzę to, przede mną. To nic nie robi, to… nie porusza się. Po prostu wisi tam, z otwartymi ustami. Myślę, że skończyło się mu jedzenie. (Pauzy) Ten płyn wypływa przez skórę wokół jego głowy. Patrzenie na rzeczy sprawia, że… wszystko się kręci. Czuję nudności. Moja głowa nie działa dobrze. (Śmiech) Pod deskami podłogowymi dochodzi do aborcji, a druga w si - poczekaj, co do, to nie byłem ja. Kto to powiedział?

Brawo: : Ja… Zamierzam pobrać próbkę, poczekaj.

Dowództwo:Brawo, wyślemy ekipę, żeby cię zabrała, po prostu trzymaj się..

Brawo: Oh.. nie, nie rób tego. Nie… musisz być przygotowany, aby nie czuć rzeczy, które czuję, w przeciwnym razie to dostanie się do ciebie. Może i tak będzie, kto wie. Czuje się jak na końcu świata tutaj, chłopaki. Moje serce naprawdę wychodzi z klatki piersiowej i myślę, że umieram. Tylko… (pauzy) Mam próbkę. Dołączę go do jednego z tych małych balonów i pozwolę mu się unosić. Będziesz mógł go pobrać później. Nie spędzaj zbyt wiele czasu wokół tego, to… to nie… twój umysł… to… (Szybki, ciężki oddech)

Dowództwo: Brawo?

Brawo: Myślę, że umieram. Umieram, wiem, że umieram, to jest to. Chcę tylko stąd uciec. Wiesz, to mi się przydarza… (śmieje się cicho) nie wysyłaj nikogo innego tutaj. Jest tak ciemno.

Dowództwo: Brawo?

Przez następne pół godziny SCPF Stravinsky bez powodzenia próbował skomunikować się z O-9 Bravo. Dowództwo kontynuowało próbę komunikacji z Bravo O-9, ale mowa Bravo stawała się coraz bardziej niezrozumiała, zanim w końcu całkowicie ucichła. Radio Bravo pozostawało aktywne przez następne trzy dni i słychać było przerywany oddech, aż radio przestało działać.

Dodatek 3000.2: Protokół Atzak


topsecret3000.png

Ten protokół zawiera zagrożenie poznawcze. Wymagane upoważnienie poziomu 5/3000.


Wstęp: Poniższy protokół został opracowany we współpracy z naukowcami z ośrodka 29 i ośrodka 50, a także naukowcami stacjonującymi w strefie 151. Niektóre części mogły zostać zredagowane, aby usunąć materiał powyżej tej klasyfikacji. Przestrzeganie tego protokołu jest wymagane dla wszystkich pracowników przydzielonych do Strefy-151, jak również dla całego personelu służącego na SCRF Eremita.

Streszczenie: PROTOKÓŁ 151-HOLLISTER ATZAK został opracowany i wdrożony w celu pobierania i wykorzystywania substancji Y-909 wydalanej przez SCP-3000.

Informacje o protokole: Związek Y-909, pierwotnie odkryty przez dr. Adama Hollistera, jest kluczowym składnikiem wielu nowoczesnych i eksperymentalnych preparatów amnezyjnych. W szczególności następujące amnestyki zawierają teraz udoskonaloną wersję związku Y-909

  • Klasa -A (Wariant 2016)
  • Klasa-D (Wariant 2016)
  • Klasa-E (Wariant 2016)
  • Klasa-X (Wariant 2017)
  • Klasa-XX (Wariant 2017)
  • [USUNIĘTO]
  • [USUNIĘTO]
  • Eksperymentalne spoiwo klasy Atzak
  • Eksperymentalne spoiwo klasy Foster
  • Eksperymentalne spoiwo klasy Eclipse

Badanie Y-909 wykazało wyraźny wzrost stabilności i długoterminowej skuteczności wyżej wymienionych amnestyków. Ogólnie preparaty amnezyjne wykorzystujące Y-909 degradują o 78% wolniej niż ich standardowe odpowiedniki w chłodniach i o 52% wolniej niż ich standardowe odpowiedniki w temperaturze pokojowej.

Ponadto osoby, którym podano preparat amnezyjny z użyciem Y-909, wykazują znaczny wzrost podatności na sugestie, zanik pamięci i znaczące zmniejszenie dodatkowych działań niepożądanych (takich jak nudności, wymioty, zaburzenia jelit, niewyraźne widzenie, bóle głowy, bezsenność, uszkodzenie serca, i inne). Osoby leczone tymi amnestykami wyrażały znacznie mniej inwazyjnych wspomnień niż te bez stosowania Y-909, przy czym niektóre osoby były narażone natrętne wspomnienia po 5, a w rekordowy przypadku po 10 latach.

Ze względu na skuteczność tych preparatów z dodatkiem Y-909, ciągłe badanie tego związku jest niezbędne w fili amnestycznej Fundacji. Poleganie na ciągłym stosowaniu Y-909 wymaga jego zbierania ponieważ nie została ona zsyntetyzowana.

W związku z tym protokół ten określa sposób zbierania tego ów związku z SCP-3000 oraz sposób interakcji personelu z SCP-3000. Poniżej znajduje się krótki schemat procedury, a szczegółowe informacje można znaleźć w pełnym dokumencie Atzak:

  • Operatorzy MFO Epsilon-20 „Nocni rybacy” mają przygotować personel klasy D do karmienia. Jeden pracownik klasy D ma być poddany działaniu środka uspokajającego i wyposażony w wysokociśnieniowy kombinezon nurkowy. Tester ma być następnie przymocowany do podwodnego ROV w śluzie rufowej. Śluza ma zostać zalana, a obiekt ma zostać odholowany przez ROV w kierunku stanowiska karmienia. Po dotarciu do miejsca karmienia, ROV ma odłączyć swoją line i powrócić do Eremity.
  • Na tym etapie SCPF Eremita powinien monitorować pozycję SCP-3000 i dostosowywać kurs, jeśli obiekt zaczyna oddalać się od miejsca karmienia. W razie potrzeby dowództwo misji zapewni dodatkowe instrukcje podczas tej fazy.

*Personel na pokładzie SCPF Eremita ma monitorować SCP-3000 podczas procesu karmienia. Podczas tej fazy, żaden członek personelu nie może opuścić Eremity bez upoważnienia od dowództwa misji.

  • W pewnym momencie po całkowitym skonsumowaniu zdobyczy SCP-3000 zacznie wydalać Y-909 w pobliżu skóry głowy..
  • Wyspecjalizowane zespoły nurków głębinowych mają opuścić Eremitę przez śluzę rufową i podpłynąć do SCP-3000. Zbieranie Y-909 musi mieć miejsce w okresie „trawienia” SCP-3000, który obecnie uważa się za około dwie i pół godziny po spożyciu zdobyczy. Zespoły muszą powrócić do Ermity przed końcem tego okresu. W tym okresie typowe efekty SCP-3000 są mniej dotkliwe, chociaż Dowództwo powinno nadal monitorować te zespoły pod kątem ich pamięci i refleksu.
  • Po zakończeniu zbierania Y-909 personel musi przenieść zebraną substancję do zabezpieczonych pojemników przed powrotem na powierzchnię. Zadaniem administratora misji jest zadbanie o bezpieczeństwo personelu podczas tego procesu.

Dodatek 3000.3: Ewaluacja psychologiczna

krishnamoorthy.png

Dr Venkatraman Krishnamoorthy

Notatka: W dniu ██ / ██09, badacz poziomu 3 Venkatraman Krishnamoorthy próbował wyjść z śluzy rufowej Eremity bez sprzętu do nurkowania, ale szybko został powstrzymany i zalewanie śluzy zostało przerwane. Pomimo posiadania CRV 26 i nie wykazując wcześniejszych objawów depresji lub próby samobójczej przed przydzieleniem go na Eremite, Krishnamoorthy udzielił wywiadu psychologowi klinicznemu dr Anandowi

[POCZĄTEK LOGU]

Mannava: Cześć Venkat, jak się dziś czujemy?

Krishnamoorthy: Niezbyt dobrze.

Mannava: : To właśnie słyszę. Czy chcesz porozmawiać o tym, co stało się dzisiaj?

Krishnamoorthy milknie.

Mannava: Nie musimy, jeśli nie chcesz. Możemy pomówić o czymś innym.

Krishnamoorthy: Jestem zmęczony, Anand.

Mannava: Rozumiem. To zadanie było stresujące dla wszystkich—

Krishnamoorthy: To nie jest to, nie, to nie stres. Robiłem to już wcześniej, byłem… Nie wiem, czy zrobiłem to wcześniej.

Mannava: Robiłeś.

Krishnamoorthy: Nie pamiętam tego. Żadne z powyższych. Wyprowadzam to z uczuć, jak moje ciało reagujące na odruchy, o których nie wiedziało, że ma. Wszystko jest tak rozlazłe, a próba utrzymania tego razem jest … Jestem po prostu zmęczony.

Mannava: Kiedy zacząłeś się tak czuć?

Krishnamoorthy: Jak długo tu jesteśmy? Nie pamiętam. Nie wiem kiedy, szczerze nie. Chciałbym ci powiedzieć więcej, ale nie mam nic. Patrzę w to miejsce w moim umyśle i jest tam coś jeszcze - ale czasem nic.

Mannava: Co masz na myśli, coś innego?

Krishnamoorthy: Mam marzenia innych ludzi, Anand. Widzę twarze, których nie znam, miejsca, o których wiem, że nigdy tam nie byłem… a może tam byłem. Nie wiem Jak mogę wiedzieć, co jest prawdziwe, czy nie, kiedy nie mogę ufać własnemu umysłowi?

Mannava: Może mogę ci w tym pomóc, Venkat. Możemy przejść przez rzeczy, o których myślisz, że zapomniałeś, a ja mogę …

Krishnamoorthy: : Nie traktuj mnie protekcjonalnie. Wiem, że to czułeś, Anand. Twój umysł jest zamglony. Części ciebie zaczynają się wymykać, twoje wspomnienia słabną, zanikają i zanikają, dopóki nie znikną lub, co gorsza, zostaną zastąpione. Widzisz przeszłości, które nie są twoje, doświadczenia, których nigdy nie przeżyłeś. Zaczynasz stawać się innymi ludźmi lub… w ogóle nikim.

Mannava: Venkat, proszę. Próbuję tylko pomóc.

Krishnamoorthy: : Czy widziałeś moją pracę, zanim się spotkaliśmy? Pomyśl o tym, nawet nie pamiętam, jak się poznaliśmy. Znam twoje imię, wiem, że jesteś psychologiem, ale czy jesteśmy przyjaciółmi? Czy jesteśmy braćmi? Nie wiem jak cię znam. Pracujemy razem, wiem to. Wciąż to wiem. Ale inne rzeczy przychodzą i odchodzą. Nie wiem, czy jestem żonaty, czy mam dzieci.2.

Mannava: Rozumiem.

Krishnamoorthy: A to… to nie jest najgorsze. Wiem, że coś się ze mną dzieje, wiem, że mój umysł się rozpada. Ale tam jest coś jeszcze. Coś wyrastającego z… z dymu mojej tlącej się świadomości. Ten węgorz.

Mannava: Ten węgorz?

Krishnamoorthy: Nie … Nie pamiętam mojej matki. Słyszę jej głos, ale nie pamiętam jej twarzy. Nie pamiętam, jak ona pachniała, ani jak… ale pamiętam, że opowiedziała mi o bogach. (Pauzy) Istnieje bóg zwany Anantashą. Wąż, król węży. Powiedziała, że leży pod Vishnu w kosmosie. Sześciogłowicowy wąż, czy to coś nie jest Anantashą?

Mannava: To… tak, wiem.

Krishnamoorthy: : Ah… oczywiście, przepraszam. Zapomniałem. (Pauzy) Ona… Nie pamiętam zbyt wiele, ale pamiętam, że opowiedziała mi o tym, jak Anantashha… pozostanie poza końcem. Spojrzenie na ciemność po końcu czasu. Powiedziała, że ​​kiedy światło wszechświata zniknie, wszystko, co pozostanie, to Anantasha. (Pauzy) Całe życie pracowałem dla Fundacji, o ile pamiętam. Z trudem budowałem swoje imię i reputację i robiłem wszystko, co w mojej mocy, by zostawić… coś, cokolwiek. Jakiś znak, który mówi, że tu byłem. Ale…

Mannava: Co to jest?

Krishnamoorthy:Ja… Wierzę, że SCP-3000 to Anantashha. Wierzę, że ta… ta wada, ta zdrada przeciwko poznaniu, jest rezultatem bycia w obecności boga. Nie tylko bóg, ale bóg, który istnieje przez cały czas, wszystko na raz i … nawet poza nim. Może… może część nicości poza granicami czasu jest również częścią Anantashy. Może działa jak kanał, jakiś rodzaj …

Mannava: Venkat, proszę jesteśmy naukowcami.

Krishnamoorthy: : Nie, pozwól mi skończyć. Wbrew nicości, która pojawia się po tym wszystkim, wszystko to, istnieje Anantashha. Jest szansa, że ​​moje wspomnienia będą żyć dalej, że będę pamiętany, jak wspomnienia, które widziała przeze mnie. Nie… Nie mam na to dowodu. Ale kiedy spojrzałem w jej oczy i zobaczyłem, co mi to pokazuje, bałem się. Jestem tylko przeciętnym człowiekiem, Anand. To był strach, że przez lata odmówiłem przyznania się do lęku przed nieistotnością, że nikt nie będzie wiedział, kim jestem, kiedy umrę. Boisz się zapomnienia. Obawiam się, że moje życie jest bez znaczenia. Boisz się samotności. Boi się śmierci. (Westchnienia) Jest we mnie terror, którego nie mogę przegnać, Anand. Nie będę cię okłamywał i mówię ci, że paszcza nagi również mnie nie przeraża, ale między tym a nieskończoną ciemnością, w którą wpatrywałem się, podjąłem decyzję.

[KONIEC LOGU]

Dodatek 3000.4: Transkrypt wideo

Po dwóch dniach przetrzymywania w bezpiecznej celi na pokładzie SCPF Eremita, otrzymano rozkazy zniesienia polecenia więzienia dr Krishnamoorthy, zgodnie z warunkami Protokołu Atzak. Trzy godziny po tym, jak dr Krishnamoorthy został zwolniony z celi, miał miejsce następujący incydent:

[POCZĄTEK LOGU]

<02:19:33> Krishnamoorthy stoi przy wejściu do rufowej śluzy Eremity. Obiekt jest odwrócony tyłem do najbliższej kamery.

<02:19:58> Alarm zbliżeniowy jest włączony. Aktywują się reflektory zewnętrzne. SCP-3000 nadal nie jest widoczny. Dowództwo zostaje zaalarmowane, a silniki Eremity włączają się, przygotowując się do manewrów unikowych.

<02:20:06> Krishnamoorthy jest zaskoczony alarmem zbliżeniowym i zaczyna wydawać się spanikowany. Podmiot nadal patrzy na wejście do rufowej śluzy. Obiekt obraca się na chwilę w stronę najbliższej kamery i widać, że płacze.

<02:20:21> Krishnamoorthy powoli zbliża się do rufowej śluzy i otwiera drzwi śluzy. Obiekt wchodzi do śluzy powietrznej, a główne drzwi dostępowe znajdują się za obiektem.

<02:20:57> Wewnętrzna kamera śluzy rejestruje Krishnamoorthy'ego wpatrującego się w zewnętrzne drzwi śluzy przez pełne dwie minuty, nieruchomy. Po dwóch minutach obiekt upada na ziemię.

<02:21:15> Wszystkie kamery drżą, gdy wirują główne turbiny. SCP-3000 jest widoczny na radarze, zbliżając się do SCPF Eremita. SCP-3000 nie jest widoczny na kamerach zewnętrznych.

<02:26:37> Krishnamoorthy stoi i podchodzi do szafki na skafander. Podmiot wkłada wysokociśnieniowy kombinezon nurkowy nurka głębinowego, a następnie przemieszcza się w kierunku zewnętrznych paneli sterujących drzwi. Obiekt włącza zatrzask drzwi zewnętrznych. Wewnętrzna kamera śluzy jest zasłonięta pędzącą wodą.

<02:27:14> Drugi alarm jest wyzwalany przez naruszenie śluzy. Personel na mostku próbuje zamknąć śluzę, ale Krishnamoorthy już ją opuścił.

<02:27:48> Krishnamoorthy wisi w wodzie za tylną częścią Eremity, oświetlony zewnętrznymi reflektorami. Obiekt jest nieruchomy..

<02:28:11> SCP-3000 powoli wyłania się z ciemności. Krishnamoorthy pozostaje nieruchomy.

<02:28:29> Zewnętrzne kamery drżą, gdy Eremita zaczyna się cofać w kierunku Krishnamoorthy-ego. Zespoły ratownicze zebrały się w komorze śluzy.

<02:28:52> SCP-3000 podpływa do Krishnamoorthy. Jego paszcza zaczyna się otwierać. Eremita brzmi jak trąba jerychońska, ale ani SCP-3000, ani obiekt nie wydają się zauważać.

<02:29:09> SCP-3000 pochyla się tuż nad obiektem. Podmiot wydaje się patrzeć w pełni rozwiniętą szczękę SCP-3000. Eremita zaczyna błyskać zewnętrznymi reflektorami. Otwiera się śluza.

Krishnamoorthy: Anand… Myliłem się. (Szlocha) Boże, ocal mnie, to nie jest—

<02:29:21> SCP-3000 atakuje i szybko pochłania Krishnamoorthy.-ego

<02:29:45> SCP-3000 znika w ciemności i nie jest już widoczny na zewnętrznych kamerach. Odwołuje się załogi ratownicze. Załoga zaczyna inicjować protokół Atzak.

[KONIEC LOGU]

Dodatek 3000.5: Osobisty dziennik dr Mannavy

Notatka: Poniżej znajdują się fragmenty osobistych pamiętników dr Ananda Mannavy. Dr Mannava pisał kilka pamiętników podczas swojego zadania i poinformował, że jest to przeciwdziałanie psychologicznym i wpływającym na pamięć właściwościom SCP-3000.

23/09/2009

Przychodzę pożegnać Venkata, a nie go chwalić.

Z psychologicznego punktu widzenia posiadanie takich wspomnień jak jego nie jest przyjemnym doświadczeniem dla nikogo. Naprawdę nie powinienem się dziwić, że postanowił uwolnić się od ingerencji w swoje wspomnienia - w końcu to naprawdę niepokojące. Bycie poinformowanym o jego skutkach nie zmienia faktu, że muszę stale śledzić cały personel, w tym mnie, i przywoływać nas do porządku. Mam teraz złożyć pełny raport psychologiczny, wyszczególniając, co poszło nie tak, dlaczego pracownik popełnił samobójstwo, i pełną analizę możliwych sposobów, aby zapobiec powtórzeniu się tego w przyszłości, do O5 i dyrektora oddziału Nox, dokonano przeglądu i wprowadzono nowy schemat, który ma zapobiec ponownemu wystąpieniu takiej sytuacji.
Zawsze był bardziej religijny niż ja. Pod koniec życia badał Anantashe - pierwotnego hinduskiego boga węża - i pałętał się w tym wieczność. Nie zamierzam kwestionować zasadności jego przekonań i jego twierdzeń, ale jest to zagadka, i przypuszczam, że powinienem uważać się za szczęściarza, że ​​to zadanie jest stosunkowo łagodne w porównaniu z moimi poprzednimi przekonaniami, które miałem. Nie sądzę, żeby to był mityczny węgorz - może nietypowy, ale nie tak nadzwyczajny. To zabawne - spędziłem ostatnie trzydzieści lat, odrzucając wszystko, co mój ojciec chciał mnie nauczyć o hinduizmie, a teraz próbuję zapamiętać wszystko, co miał do powiedzenia na ten temat.
Chcę powiedzieć, że to z powodu węgorza, ale jeśli jestem ze sobą szczery, po prostu starałem się zapomnieć o wszystkich jego naukach. Może nie na początku, ale na pewno pod koniec. Ledwo pamiętam, jak wyglądał. Ale pamiętam, jak bardzo się złościł, kiedy nie mogłem sobie przypomnieć imion moich dziadków lub wujków. Był zdesperowany, aby zachować swoje dziedzictwo kulturowe, a ja zrobiłem wszystko, co w mojej mocy, by go złościć. Na łożu śmierci błagał mnie, abym wykonał tradycyjne ostatnie obrzędy po jego śmierci. Zapisał nawet instrukcje, ale byłem na niego tak zły, że ​​podarłem je przed nim. Nie pamiętam nawet dlaczego. Jedyne wspomnienia, jakie mam o nim, są tym, jak mnie wnerwiał. Spędził prawie dwadzieścia lat, próbując przekazać swoje dziedzictwo - a teraz mam tylko gniew, nienawiść i żal.

30/09/2009


Dyrektor strefy Nox zebrał dziś rano personel na krótką żałobę.

Po kilku krótkich i lakonicznych pochwałach wziął mnie na bok i powiedział mi, że zastąpienie Venkata nastąpi za kilka tygodni - a ponieważ nie utrzymywał kontaktu z rodziną, prawdopodobnie jego rzeczy zostaną usunięte, a teraz są technicznie własnością fundacji. Nox powiedział, że jeśli chcę zachować coś od Venkata, powinienem to zrobić teraz.
Jego gabinet był dość nietypowy - jego miękka poduszka na krzesło, kilka zabawek biurowych i mnóstwo książek z biologii morskiej, które prawdopodobnie powinienem kiedyś przeczytać. Jedyną rzeczą, którą wziąłem, był posąg Ganesh, który stał obok okna. Nie do końca jestem pewien dlaczego, ale teraz siedzi na półce z książkami, obok zdjęcia mnie, mojej żony i naszej córki na tarasie nad jeziorem. To była całkiem niezła podróż do jakiejś pułapki na turystów w Lucknow, ale to naprawdę jedno z naszych najlepiej wyglądających wspólnych zdjęć.

Jutro znowu wypływamy.

11/11/2009

Wszystkim pracownikom klasy D udało się przeżyć w tym tygodniu, co jest dobre.
Poza rutynową depresją i utratą pamięci w wyniku narażenia na SCP-3000 wszystko było w porządku. Czasami jestem trochę zazdrosny o nich - wiedzą tylko, że zgarniają trochę wydzieliny węgorza. Nie wiedzą o jego znaczeniu ani o tym, jak ważne jest, aby je zbierali i jak bardzo nam to pomaga.
Oczywiście, jedną z zalet projektu Atzak jest świadomość jego potencjalnych skutków - jestem
świadomy tego, co dzieje się z moją psychiką. Wiem, że mam wspomnienia, które są zapominane, kawałki, które są teraz tracone. Pamiętam obrazy młodego mężczyzny na rowerze, przed bramą
szkolną, wyglądającą na lata 80., kiedy byłem w Singapurze - śmiał się - jeszcze nie wiem, czy ten mężczyzna był przyjacielem, kochankiem , synem, przyjacielem rodziny - kim jest ten młody człowiek. Być może włoski? A może australijski? Może to wcale nie jest cenna pamięć.
Znowu spojrzałem na posąg Ganesh i zdjęcie mojej rodziny. Szkoda, naprawdę zapomniałem o wszystkim, co z nimi zrobiłem. Zacząłem próbować uczyć się kilku hinduskich wierszy i piosenek; wyszedłem i dostałem kopię Vedas, ale nie potrafię właściwie zapamiętać linii.
Zastanawiałem się nad tym, co powiedział mi Venkat, zanim umarł - jego głęboki, głęboko zakorzeniony strach przed przeciętnością. Nie można wstać z morza ludzi, którzy chodzą po powierzchni ziemi. Pracuje dla Fundacji od lat i choć nie jest jednym z najbardziej znanych i szanowanych nazwisk Fundacji, nie jest do końca niejasny - jest czołowym biologiem morskim Fundacji i ekspertem od wszystkiego, co wodne, i bardzo chwalony przez innych biologów. Jestem naprawdę zaskoczony jego zazdrością - nigdy nie był krzykliwym i bombastycznym typem i nigdy bym nie zgadł, że chce sławy i uznania.

Być może naprawdę bał się, że skazany jest na utknięcie w przeciętności.

Być może cisza tego miejsca przypominała mu coś gorszego.

Dodatek 3000.6 : Notatka na temat protokołu ATZAK [KLASYFIKACJA POZIOMU 5/3000]

Niektóre nowe twarze w fundacji zadawały pytania o naszą pracę, więc publikuję to, aby usunąć większość z nich. Skontaktuj się z moim biurem, jeśli są inne.

Protokół Atzak jest metodą gromadzenia i przetwarzania związku Y-909. Jest to gęsty, słonawy, szary płyn, który SCP-3000 wydala w ramach swojego metabolizmu. Nie znamy dokładnej metody, dzięki której to robi, ale mamy kilka pomysłów i żaden z nich nie jest dla nas dobry.

Początkowo myśleliśmy, że krwawi. Pierwszy zespół, który wysłaliśmy na SCP-3000, poszedł zbierać próbki krwi do analizy. Kiedy SCP-3000 zaatakował i pochłonął ich i zaczął produkować więcej substancji, zdaliśmy sobie sprawę, że patrzymy na coś zupełnie innego. To zdecydowanie nie jest krew, bardziej przypomina gnojowicę prionową. Jest niezwykle toksyczny i spędzanie zbyt wiele czasu wokół tego płynu powoduje wiele takich samych efektów, jak ekspozycja na SCP-3000. Paranoja, utrata pamięci, myśli samobójcze itp. Udoskonalenie surowego Y-909, co procesorzy nazywają „galaretką węgorza”, pozwala nam stworzyć amnestetyki bardziej skuteczne niż cokolwiek, do czego mieliśmy dostęp w tej dziedzinie od początków fundacji.

Oto dylemat etyczny. SCP-3000 tworzy Y-909 tylko po jedzeniu i zjada tylko ludzi. Pamiętasz, kiedy powiedziałem, że mamy kilka pomysłów na to, jak to robi? Niektórzy z naszych biologów postawili hipotezę, że SCP-3000 niszczy wszystko, co tworzy ludzi, filtrując je przez jakąś część skóry, a resztkowy eter jest tym, co zbieramy. Chcesz wiedzieć coś naprawdę pojebanego? Zrobiliśmy zdjęcia rentgenowskie tej rzeczy, próbując zobaczyć, co się w niej dzieje. Jest pełna martwych ludzkich ciał. Nie trawi ich wcale, robi coś innego, a efektem końcowym jest Y-909.

Kiedy zaczęliśmy używać Y-909 w naszych programach amnestycznych, próbowaliśmy go zsyntetyzować. Mamy coś zbliżonego do tego, czego szukaliśmy, Y-919, ale skutki uboczne były katastrofalne. Amnestyka zadziała, moglibyśmy zmusić ludzi do zapominania o wydarzeniach, ludziach i tak dalej. Ale wtedy też zaczną zapominać o innych rzeczach. Amnezja gwałtownie wzrośnie, dopóki nie pozostanie nic, a potem umrą. Kilku z tych badaczy myślało, że być może uda nam się ustalić, jak zmniejszyć nasilenie tych skutków ubocznych, ale koszt kontynuacji tych badań byłby astronomiczny, a program został przerwany.

Nie jest tajemnicą, że to, co tutaj robimy, jest odrażające. Komitet etyki, Komitet klasyfikacyjny, wszyscy szukają sposobów na uczynienie tego bardziej humanitarnym niż to, czym jest. Ale najcięższa prawda jest taka, że ​​jeśli chcemy nadal korzystać z nowoczesnych środków amnezyjnych, musimy mieć Y-909. Jeśli chcemy mieć Y-909, musimy podawać Klasę D SCP-3000. W przeciwnym razie musielibyśmy wrócić do metaforycznych ciemnych wieków, kiedy amnestoryzowaliśmy ludzi opiatami i chloroformem.

Dobrą wiadomością jest to, że opracowujemy ROV, które powinny być w stanie przejąć zadanie zbierania surowca od naszych zespołów nurkowych. Pozwoli to wyeliminować przypadkowe ofiary, jak to miało miejsce w przeszłości, i jest dobrym pierwszym krokiem. Czas pokarze co dalej.

-Nox

Dodatek 3000.7: Osobisty dziennik dr Mannava

Notatka: Poniżej znajduje się pełny transkrypt strony, napisany odręcznie przez dr Mannavy, który został wyrwany z dziennika i umieszczony na szafce nocnej.

Niedatowany

Poniżej znajduje się pełny transkrypt strony, napisany odręcznie przez dr Mannavy, który został wyrwany z dziennika i umieszczony na szafce nocnej.
Spędziłem znaczną ilość czasu na tym zadaniu, próbując zrozumieć podstawowe skutki osób narażonych na zagrożenie poznawcze klasy VIII. Przeprowadziłem liczne wywiady personalne, napisałem wiele raportów psychologicznych, ale nie byłem w stanie właściwie wywnioskować, co robi te stworzenie ze zdrowymi ludźmi którzy idą na śmierć prosto do paszczy tej przerośniętej mureny.
Wcześniej w tym tygodniu, kiedy przygotowywałem notatki do kolejnego raportu, przypadkowo zrzuciłem zdjęcie siebie, mojej żony i mojej córki z szafki nocnej. Szkło uderzyło o ziemię, a obraz wypadł. Kiedy to posprzątałem, zauważyłem coś napisanego na rewersie obrazu,

„Anand, Shanti i Padma. Czerwiec 2002”

Ale pismo nie było moje, to były bazgroły Venkata. Byłem tym zaskoczony. Dlaczego Venkat miałby pisać na odwrocie mojego zdjęcia? W tamtym czasie niewiele o tym myślałem, posprzątałem bałagan i wróciłem do swojej poprzedniej zamierzonej czynność. Ale to pytanie utkwiło we mnie. To była mała rzecz, którą można było łatwo wytłumaczyć na wiele sposobów, ale nie mogłem pozbyć się niepewności. Dopiero zeszłej nocy uderzyła mnie przerażająca myśl, po której nie mogłem spać. Uzyskałem dostęp do archiwów personelu Fundacji i odkryłem prawdę, z którą nie mogę się pogodzić.

Shanti była pierwszą żoną Venkata. Padma była jego córką. Zapisy są jasne. Życie, które pamiętam, doświadczenia, które mam z nimi, to doświadczenia i wspomnienia Venkata, a nie mnie. Nigdy nie byłem żonaty i nie mam dzieci. Nawet teraz widzę moją żonę w swoim umyśle, słyszę jej śmiech, wącham włosy. Ale teraz wiem, że to Venkat widzi ją, a nie ja.
Horror tego konceptu został zastąpiony dziwnym rodzajem strachu. Zorientowałem się, co robi węgorz. Coś w tym, jakaś ukryta część jego stworzenia, nie znosi poznania. Łamie ludzką świadomość i rozprasza tę część nas, w którą wierzymy, że jest duszą, dopóki wszystko, co pozostaje, jest tym, czym naprawdę jesteśmy: sygnałami elektrycznymi, które pewnego dnia staną się obojętne.

Jeśli nawet nie pamiętam siebie, jak mogę oczekiwać, że ktokolwiek mnie pamięta? Zapomniałem o swoim własnym życiu - i dziwnie apatycznie patrzę na to objawienie. Zaniknę w ciemności, jak tysiące przede mną, i tysiące za mną. Nikt się mną nie przejmuje, bo zapomniałem. Nie rozpaczam ze względu na siebie, ale dla nas wszystkich - ty i ja, wszyscy staniemy w obliczu zatarcia. Nie jestem ważny. Nie jesteś ważny. Ogromne kropelki nieistotności, rozciągające się na eony w morzu czasu. Możemy z tym walczyć, ale naszym wrogiem jest nieuchronność.
Nie sądzę, by węgorz był Anantashą. Nie sądzę, żeby to miało znaczenie, gdyby tak było. Teraz, gdy czuję, że się od siebie oddalam, jest dla mnie jasne, że węgorz nie jest jakimś mitologicznym stworzeniem ani boskim wężem. Może to tylko prymitywne stworzenie, które nam umykało, nie mając złości; być może rzeczywiście jest to pierwotne bóstwo, kryjące urazę pod powierzchnią. Węgorz nie jest zwiastunem mojego zgonu ani zagłady ludzkości. Węgorz nie jest końcem wszystkich rzeczy, tylko pokazuje nam, jak wygląda koniec.

I pomimo wszystkiego, w co moglibyśmy uwierzyć, każdy ideał, który posiadamy lub opatrzność modlimy się za to, wiem, że to wszystko jest prawdą dla nas wszystkich:

Nasz koniec będzie zapomniany.

Notatka: Dr Mannava został później odnaleziony, nie reagując, w pobliżu śluzy rufowej. Dowody sugerują, że dr Mannava włamał się do pokładowej szafki przechowawczej i połknął znaczną ilość surowego Y-909. Dr Mannava został przeniesiony z Eremity i pozostaje w Strefie-151 do analizy.

wersja strony: 4, ostatnia edycja: 11 Apr 2019 15:20
Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License

Privacy Policy of website